 |
Meer zielen, meer vreugd!
Door al die afgeladen WK-stadions en
duizelingwekkende kijkcijfers worden we weer eens met de neus op
de feiten gedrukt. Wij, mensen, zijn met veel. Binnenkort met té
veel zelfs, wordt gezegd. We putten grondstoffen uit, belasten het
milieu en produceren niet genoeg voedsel om al die monden te voeden.
Toch?
Van het aardoppervlak is slechts
14% in gebruik voor wegen, huizen en landbouw. Er is dus nog heel
wat ruimte over om voedsel te produceren. En een Nederlandse hectare
akkerland levert nu bijna vier keer zoveel tarwe als in 1910. In
veel ontwikkelingslanden moet die grote slag in productiviteitstijging
nog worden gemaakt. En dankzij genetisch gemodificeerde gewassen
kan de achterstand snel ingelopen worden. Naarmate een land dichter
bevolkt wordt, gaat het efficiënter met grondstoffen om, krijgt
het strengere milieuwetgeving en wordt pure roofbouw uitgebannen.
Japan heeft een hoge bevolkingsdichtheid én de hoogste levensverwachting
ter wereld. De hoogste bevolkingsdichtheid heeft Singapore, een
van de rijkste en schoonste landen. Hoe meer mensen, hoe meer kennis
en creativiteit om nijpende vraagstukken op te lossen. Al dat talent
uit voormalige ontwikkelingslanden als India - met de snelste groei
in aantallen wetenschappers en technici - zal ook ten goede komen
aan welvaart en welzijn van de wereld.
Door de almaar stijgende levensverwachting wordt de groei van de
wereldbevolking geremd. Tussen 1975 en 1985 was die groei 19%, het
decennium daarna 17,5% en de laatste 10 jaar 13,5%. De VN begroot
de wereldbevolking rond 2050 op zo'n 9 miljard. Dat klinkt misschien
veel, maar betekent een groei van minder dan 40%: de afgelopen halve
eeuw was het nog 140%!
We overschatten de impact van onze soort op onze wondermooie planeet
overigens nogal eens. Zo dragen wij slechts 3% bij aan de totale
CO2 uitstoot. Per aardbewoner zijn zo'n 1000 bomen beschikbaar.
Als iedereen op een vierkante meter gaat staan, past de hele wereldbevolking
in de provincies Gelderland plus Utrecht: op een wereldbol zo groot
als een voetbal is dat niet meer dan een dikke punt. Waarom denken
we dan toch dat de wereld overvol is? Omdat we voortdurend naar
dezelfde pretparken gaan, op diezelfde roltrap staan, in dezelfde
file zitten en dezelfde stadions bezoeken. Als mieren die in hun
nest mopperen dat de wereld vol mieren is. En we foeteren dan wel,
maar wonen ondertussen liever in hartje Amsterdam dan langs de Friese
waddendijk, gezien de verschillen in huizenprijzen. Stiekem houden
we toch teveel van elkaar…
|
|
|
