|
|
"Je moet hiervoor niet teveel geldingsdrang hebben"
Noordwijk
is de thuisbasis van Zilveren Kruis Achmea én de gemeente waar de
meeste congressen worden gehouden in ons land. Excuus genoeg voor
een gesprek met haar burgervader, de VVD-er Van der Sluijs.
Noordwijks
centrum oogt knus en gemoedelijk met zijn slingerende straatjes.
In de schaduw van de grote gothische Hervormde kerk staat het deels
oude, deels moderne gemeentehuis. In het oude deel blijkt de lange,
aimabele burgervader Hans van der Sluijs de voorkeur te geven aan
de praatstoel. Van der Sluijs: "Voor m'n eigen gezondheid kom ik
niet genoeg uit m'n stoel, nee. Dit is toch een zittend beroep en
dat is wel ongeveer het slechtst wat je kunt doen. Ik loop wel even
naar een wethouder in plaats van dat ik 'm laat komen, dan kom ik
toch nog 'ns uit die vermaledijde stoel. Bij het opentrekken van
een la heb ik last gekregen van m'n rug, m'n tussenwervelschijven,
typisch iets voor langere mensen. Daardoor beweeg ik nu nog minder
dan ik al deed."
Strijdlustige
genen
"In deze
gemeente burgemeester zijn brengt méér met zich mee dan in een doorsneegemeente
van 25.000 inwoners. Zo vergaderden hier in 1997 de Europese regeringsleiders.
En tot aan de deur van de vergaderzaal ben ìk verantwoordelijk voor
hun veiligheid. Noordwijk is als badplaats al drukker en is de tópgemeente
voor congressen. Dat komt door de nabijheid van Schiphol, Den Haag
en Amsterdam, door de zee en de prima hotelfaciliteiten. Noordwijk
subsidieert het congresbureau, maar het zijn de hotelondernemers
die voor die eerste plaats gezorgd hebben. We zijn er blij mee,
want het is een van de weinige economische activiteiten waar de
burger amper last van heeft. De burger heeft er wél last van dat
Noordwijk een uitgaanscentrum is voor een groot gebied. Dat leverde
tien jaar geleden heftige conflicten op tussen bevolking en gemeentebestuur.
In het weekend deden veel burgers geen oog meer dicht. Nu is die
overlast veel minder: we hebben de helft van de discotheken gewoon
opgeruimd. Badplaatsen zijn overigens bestuurlijk lastig. Zandvoort
en Egmond hebben dat ook, dat strijdlustige zit hier blijkbaar in
de genen."
Geen kist
champagne
"Je moet
er aan wennen dat je een publieke figuur bent. Noordwijkers spreken
je op straat aan, geven commentaar. Ik sta gewoon in het telefoonboek.
In grote gemeenten is dat niet meer mogelijk, je zou daar sufgebeld
worden. Maar zolang het nog kan…" "Afstand bewaren kost mij geen
moeite. Ik kan prima met grote hotelhouders omgaan in Noordwijk,
maar dan moeten we 't niet over werk hebben. Natuurlijk spelen de
wandelgangen een rol. Ons hele poldermodel is gebaseerd op wandelgangen,
dat wil zeggen, persoonlijke contacten buiten de officïele kanalen.
Dat is niet erg, zo lang de besluitvorming maar openbaar is en mensen
maar publiekelijk motiveren waarom ze bepaalde standpunten verdedigen.
Ja, ik wordt vast wel met extra egards ontvangen, zeker als ik in
functie ben, maar op dat moment vertegenwoordig ik dan ook de hele
gemeenschap. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat ik ergens ga eten
en dan de rekening niet krijg. Als ik met m'n gezin uit eten ga,
doe ik dat soms bewust niet hier. Elders ben ik toch anoniemer,
iets vrijer. Ik moet over vrienden, kennissen zelfs familie op een
gelijke wijze kunnen beslissen als over ieder ander. Ze mogen me
best informeren over hun 'geval', maar meer ook niet. En een flesje
wijn kan wél, maar een kist champagne niet. Dat is gewoon burgerfatsoen."
Belachelijk
referendum
"Colleges
kunnen totaal verschillen van karakter: ik heb vechtcollege's gekend
die sociaal heel goed met elkaar omgingen en college's die zich
ogenschijnlijk goed gedroegen, maar steken onder water gaven en
de poten onder elkaars stoelen vandaan zaagden. Een goede sfeer
heeft ook een invloed op de effectiviteit van een college. Mijn
taak is om elke wethouders zo goed mogelijk tot zijn recht te laten
komen, zorgen voor evenwicht in het college, dat er niet eentje
bijbungelt. In '97 en '98 hadden we veel bestuurlijke conflicten:
raadsleden en wethouders gingen vechtend over straat. Dat verhoogde
de stress in het ambtenarenapparaat en we hadden daardoor een hoog
ziekteverzuim. Deels door het vertrek van de ambtelijke top ligt
het ziekteverzuim nu weer lager. Daarvoor ben ik overigens niet
verantwoordelijk is: de manager van het ambtenarenappraat is de
gemeentesecretaris" "De mogelijkheid voor de gemeenteraad om een
referendum over burgemeesterskandidaten te houden is natuurlijk
een complete wassen neus, afgedwongen door D'66. Een referendum
over personen is natuurlijk so wie so al belachelijk. De meeste
burgers kennen de kandidaten niet eens. Ik verwacht dat het instrument
weinig gebruikt zal gaan worden, dat gemeenteraden redelijk snel
zullen zeggen, 'hoor es even, dat werkt dus zo niet'. Dit is ook
heel slecht voor het instrument referendum. Wat ik wél zinvol vind,
is de bevolking inspraak geven in de profielschets voor de nieuwe
burgemeester. Wat voor man of vrouw moet dat zijn?" "Wat ik nu anders
doe dan tien jaar geleden? Hmmm..ik denk dat ik wethouders meer
ruimte geef, hoef niet overal per se bovenop te zitten. Als zij
hun zaken goed beheersen en het samenspel met de ambtenaren gaat
goed, dan moet ik dat loslaten. Ik ben me verder in het openbaar
steeds makkelijker gaan bewegen." Van der Sluijs lacht ineens hard:
"ik ben nu 'sadder en wiser'. Ik wil het burgemeestersmambt nóg
wel tien jaar uitoefenen, maar Noordwijk ken ik zo langzamerhand
wel."
De stoel
(apparaat) Feitelijk drie stoelen. Dé officiële burgemeesterstoel
staat nonchalant in een hoek en draagt de last van twee stapels
'stukken' zoals paperassen in ambtenarenjargon heten. Opvallend
aan de stoel: breed, laag, deels hout, deels leer, met een ingekerfd
gemeentewapen. Bijna een eeuw oud. Wordt nu alleen nog door Sinterklaas
gebruikt. Ergonomisch niet verantwoord. Burgemeesters stoel nummer
2: een wél verantwoorde bruine bureaustoel geheel op maat gezet
voor de lange burgemeester door een ergonoom. Stoel nummer 3: De
stoel in de raadszaal, achter de tafel van het 'college' en hoger
dan de stoelen van de wethouders: primus inter pares.
De stoel
(functie) Achtergrond: bestuursjurist, loopbaan begonnen bij een
communicatie-adviesbureau, vervolgens coördinator stedelijke promotie
en internationale samenwerking in de gemeente Den Haag, daarna burgemeester
van Hazerswoude: vanaf '90 waarnemend burgemeester in Noordwijk,
sinds '91 burgemeester. Vereisten: bewezen maatschappelijke of bestuurlijke
ervaring, politiek bestuurlijke processen kunnen bewaken en managen.
'Zoeken naar oplossingen die ook uitvoerbaar zijn, en daarvoor draagvlak
organiseren. Kwestie van geven en nemen, zonder je politieke principes
te grabbel te gooien. Niet te veel geldingsdrang want dan krijg
je conflicten. Je moet mensen juist tot elkaar brengen, een reservoir
aan oplossingsmogelijkheden hebben.'

|
|
|